Ön sözleşme
Preliminary contract (agreement to contract)
Tarafların ileride belirli bir sözleşmeyi yapmayı şimdiden birbirlerine karşı üstlendikleri bağlayıcı anlaşmadır.
Tüm terimlerÖn sözleşme, tarafların ileride bir asıl sözleşme yapmayı şimdiden taahhüt ettikleri anlaşmadır. Asıl sözleşmeden farkı, doğrudan asıl edimleri değil, sözleşme yapma borcunu doğurmasıdır. Taraflardan biri taahhüdüne uymazsa, diğeri asıl sözleşmenin kurulmasını mahkeme aracılığıyla isteyebilir.
Uygulamadaki en yaygın örneği, noterde düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesidir: taraflar tapuda yapılacak satışı ileriye bırakır, ancak birbirlerine karşı şimdiden bağlanır. İnşaat projelerinde ve şirket devirlerinde de sık kullanılır.
Ön sözleşmenin geçerliliği, asıl sözleşmenin şekline bağlıdır. Asıl sözleşme resmî şekle tabiyse, ön sözleşmenin de aynı şekilde yapılması gerekir; aksi hâlde taahhüt bağlayıcı olmaz. Bu kural özellikle taşınmaz işlemlerinde belirleyicidir.
Niyet mektubu ile karıştırılmamalıdır: niyet mektubu kural olarak bağlayıcı değildir, ön sözleşme ise dava yoluyla zorlanabilen bir yükümlülük doğurur.
Kanun dayanağı
- TBK m.29
Sözlükteki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki tavsiye yerine geçmez. Terimlerin somut olaydaki anlamı ve sonucu dosyanın ayrıntılarına göre değişir.